"Hiç yalnız hissetmedim kendimi. Bir odada tek başıma kaldım, intiharın eşiğinde. Kendimi çok kötü hissettiğim oldu, ama hiçbir zaman birinin odaya girip kendimi daha iyi hissetmemi sağlayacağını düşünmedim ya da birkaç kişinin. Başka bir deyişle, yalnızlık beni hiçbir zaman rahatsız etmemiştir, çünkü yalnız kalmaya doyamam. Ben kendimi insan dolu bir odada ya da tezahürat yapan seyircilerle dolu bir tribünde en yalnız hissederim. Ibsen’den bir alıntı yapacağım: “En güçlü insanlar genellikle yalnızdır.” Hiçbir zaman içimden, “şuh bir sarışın içeri girip beni düzecek, taşaklarımı ovacak ve kendimi daha iyi hissedeceğim,” diye geçirmedim. Hayır, onun hiçbir yararı olmaz. İnsanları bilirsin, “Hey, Cuma akşamı, ne yapacağız? Burda kös kös oturacak mıyız?” Evet, kesinlikle. Çünkü yok dışarıda bir şey. Aptallık sadece. Aptal insanlarla fingirdeyen aptal insanlar. Geceye koşa koşa çıkmak gibi bir ihtiyaç içinde olmadım hiçbir zaman. Barlarda gizlendim, çünkü fabrikalarda gizlenmek istemiyordum. Hepsi bu. Milyonlarca insan adına özür dilerim, ama ben kendimi hiçbir zaman yalnız hissetmedim. Kendimden hoşnutum. Bildiğim en iyi eğlence kendimim. Biraz daha şarap içelim!"

Charles Bukowski

Pisliğin Peşindeyiz!

"Hayat tamamlanması gereken bir görevdi. Hayattan bir şeyler beklemek veya pişmanlık duymak gereksiz ve aptalca lükslerdi. Bilinmesi gereken hiçbir şey yoktu ve hayatta her an her şey olabilirdi."

Chuck Palahniuk

"Tahammül edilemeyecek kadar sıkıcı insanlardı sanatçılar, dar görüşlü, başarılı olmuşlarsa ne kadar kötü olurlarsa olsunlar büyüklüklerine inanıyorlardı. Başarılı olmamışlarsa ne kadar kötü olurlarsa olsunlar yine inanıyorlardı büyüklüklerine. Başarılı olamamışlarsa suç başkasındaydı. Yeteneksiz olabilecekleri hiç gelmiyordu akıllarına; berbat bile olsalar dehalarına güvenleri tamdı. Ve her zaman küçük kıçları şöhret’le verniklenmeden mezarı boylamış bir van gogh ya da mozart için berbat işler kusan 50.000 çekilmez geri zekalı vardı. Sadece iyiler bırakabiliyordu oyunu -rimbaud gibi, rossini gibi. Charles Bukowski"

Charles Bukowski

"Dünyada elini kolunu sallayarak dolaşan, her şeyi hastalık ve belayla mahveden gizli, yeni bir güç var gibime geliyor. dünyanın ücra köşeleri daha iyi durumda sanki, çünkü bu bela oralara kadar ulaşmadı. denetim, bürokrasi ve hiyerarşi – bunlar hiçbir politik ya da ekonomik programın müdahale edemeyeceği daha derinde yatan bir belanın alametleridir."

William S. Burroughs

"‎Şiir için ölen adamların sayısı sizin bütün çarpık savaş alanlarınızın değerinden fazladır; dört dolarlık bir odada sarhoş oluyorsam, tarihinizi yüzünüze gözünüze bulaştırdınız demektir -izin verin de kendi tarihimle oyalanayım."

Charles Bukowski

"Bu insanlar düşünmezler bayım. Dua ederler…
Bu insanlar yaşamazlar bayım. Dolanırlar…"

Jacques Brel

"İnanmıyorum çiçekli nice diye bir yerin var olduğuna! Benimle göklere çıkarılacaktır yeniden. Hastane gibi bayatlamış erkekler, ve atasözleri gibi yıpranmış kadınlar da."

Vladimir Mayakovski

"Bütün türler kendilerini yok ederler. Dinozorların sonu da böyle oldu. Canlı namına ne varsa yediler, sonra birbirlerini yemeye başladılar. Ve sonunda tek dinozor kaldı. O orospu çocuğu da açlıktan öldü."

Charles Bukowski

"Yegane şiirsel gelenek yanan çalının Sesi’dir. Gerisi çöptür ve tüketilecektir."

Allen Ginsberg